FIZJOBLOG Sp z.o.o.

ul Lewakowskiego 4B, 35- 119 Rzeszów

Tel: 792- 979- 832

  • Facebook Social Ikona
  • Instagram Ikona społeczna

Czym jest Osteopatia

Osteopatia jest metodą diagnozowania i leczenia dysfunkcji i ograniczenia ruchomości w ciele człowieka poprzez odpowiednio dobrane techniki manualne. To filozofia opieki medycznej, która ma charakter holistyczny ‐ podchodzi do ludzkiego ciała, jak do całości. Co ważne, podstawowym celem badania osteopatycznego jest znalezienie zasadniczej, pierwotnej przyczyny powstałych dolegliwości.

 

Twórcą Osteopatii jest A.T.Still. W życiu Stilla wydarzyło się coś, co na zawsze go zmieniło i co stało się punktem zwrotnym w jego życiu osobistym i zawodowym. W epidemii zapalenia opon mózgowych zginęło jego troje dzieci i żona. 

Wspomina z goryczą, jak zaangażował wówczas najlepszych znanych mu lekarzy, aby ratować życie bliskich, lecz zarówno on jak i inni sławni wówczas lekarze byli bezsilni mawiając "śmierć jest normą, wyzdrowienie zaś wyjątkiem"…odkreślał, że w praktyce klinicznej należy najpierw znaleźć przyczyny tętniczego lub żylnego deficytu danego narządu, jeżeli skutecznie chcemy poprawiać jego stan funkcjonalny. Zasada ta dotyczy nie tylko objawów takich jak ból głowy, gorączka, biegunka, ale również konkretnych jednostek chorobowych takich jak - zapalenie płuc, koklusz, odra czy świnka. 

 

Jak pisał - "zasada tętnic jest uniwersalna", a ciało ludzkie jest "Bożą apteką" gdzie wszystkie środki do zwalczania choroby są już obecne. 

Nie kłóciło się to bynajmniej z mechanistycznym traktowaniem ciała w opisach Stilla. Często nazywał je maszyną, której do prawidłowego funkcjonowania potrzeba właściwego ukrwienia i stymulacji nerwów.

Osteopatia w sporcie

W każdym sporcie, szczególnie zawodowym istnieje ryzyko urazów. Należą do nich drobne stłuczenia, skręcenia, zwichnięcia oraz zerwania mięśni, ścięgien i więzadeł. Oznacza to, że sportowcy są narażeni na wszelkiego rodzaju urazy układu mięśniowo-szkieletowego. Ocena osteopatyczna przed powrotem do treningów po urazie pozwala zidentyfikować potencjalne problemy przed ich pojawieniem się, minimalizując możliwość wystąpienia powikłań i nawrotu dolegliwości. 

 

Ogromnym atutem Osteopatii jest różnorodność technik terapeutycznych. Można je podzielić na techniki strukturalne i funkcjonalne. Techniki strukturalne polegają na bezpośredniej pracy na tkankach lub narządach wewnętrznych, aby poprawić ruchomość, zmniejszyć napięcia lub uruchomić drenaż żylny i limfatyczny. Najczęściej stosuje się tu specjalne mobilizacje oraz manipulacje dające doskonałe efekty w zaburzeniach stawów kręgosłupa i kończyn wpływających na elastyczność mięśni i narządów wewnętrznych. Techniki funkcjonalne polegają na bardzo delikatnej pracy z tkankami pacjenta. Najczęściej poprzez utrzymywanie ich w pozycji gdzie wszystko jest komfortowe, czyli nic nie jest napięte usuwa się informacje w układzie nerwowym, które kazały im się kurczyć. Techniki funkcjonalne znajdują zastosowanie w terapii przykurczonych mięśni i powięzi, zaburzeń czynnościowych narządów trzewnych, zespołów uciskowych naczyń i nerwów.

Spodziewane rezultaty procesu leczenia osteopatycznego to normalizacja i równowaga w układzie mięśniowo – powięziowym, wspomagana przez zdefiniowanie i wyróżnienie dysfunkcji pierwotnej oraz objawów kompensacji posturalnych, a także kompensacji w narządzie ruchu u sportowca. 

Osteopatia oraz odpowiedni trening motoryczny, uwzględniający adekwatną do potrzeb sportowca stymulację układu nerwowego, pozwoli organizmowi absorbować nagłe zmiany kierunku i zmniejszyć ryzyko kontuzji.

Terapia wisceralna

Leczenie narządów wewnętrznych nie jest pojęciem nowym. Już A.T.Still pracował z trzewiami i związanymi z nimi strukturami powięziowymi, więzadłami, nerwami i naczyniami, które stanowią część osteopatycznych działań diagnostycznych i terapeutycznych. 

Terapia wisceralna pozwala na przywrócenie prawidłowego napięcia w jamie brzusznej, dzięki czemu można pozbyć się m.in. bolesnych miesiączek, problemów z wątrobą, jelitem drażliwym oraz różne dolegliwości na pozór nie związane z układem pokarmowym (np. migreny, zawroty głowy, bóle kręgosłupa). 

Terapia trzewna jest niezwykle skuteczna. Podczas jej przeprowadzania stosuje się techniki manualne, które pozwalają znormalizować napięcie oraz poprawić przepływ krwi. W rezultacie unormować metabolizm i zwiększenie odporności organizmu.

Prawidłowa praca jamy brzusznej sprzyja odżywianiu pozostałych obszarów ciała (kończyny, kręgosłup, klatka piersiowa oraz mózg). Lepsze ukrwienie pomaga także walczyć organizmowi z infekcjami bakteryjnymi, wirusowymi, grzybami i pasożytami zlokalizowanymi w układzie pokarmowym i nie tylko.

Profilaktyczne masowanie powłok brzusznych sprzyja odtruwaniu i usuwaniu zbędnych produktów przemiany materii, co chroni nas przed stanami zapalnymi czy powstawaniem m.in. kamieni w nerkach czy w pęcherzyku żółciowym.

Terapia cranio- sacralna

Terapia cranio-sacralna czyli czaszkowo-krzyżowa polega na delikatnej manipulacji i uciskaniu w obrębie czaszki, kości krzyżowej i kręgosłupa w celu rozluźnienia struktur łącznotkankowych.

Dzięki temu układ nerwowy zaczyna funkcjonować w sposób prawidłowy, dzięki czemu powracają naturalne siły organizmu.

 

Twórcą terapii cranio-sacralnej był William Sutherland, amerykański osteopata który odkrył, iż ośrodkowy system nerwowy i struktury z nim sprzężone podlegają stałym, rytmicznym ruchom.

 

Sutherland określił pięć składowych tego mechanizmu: ruch struktur czaszki, rozszerzanie się i kurczenie półkul mózgowych, ruch opon mózgowych i kręgosłupa, tętnienie płynu mózgowo-rdzeniowego, nieznaczne przemieszczenia w obrębie kości krzyżowej.

 

System ten, nazwany układem czaszkowo-krzyżowym. Może on podlegać okołoporodowo lub w ciągu życia urazom różnego pochodzenia i powstałe w ten sposób dysfunkcje mogą wywoływać liczne dolegliwości bólowe i schorzenia.

 

Terapia cranio-sacralna może być stosowana u osób starszych, jak i dzieci oraz noworodków. Dzieci, które mają zaburzenia integracji sensorycznej czy emocjonalnej, wolniej się rozwijają, są nadpobudliwe, mają problemy z mową czy nauką, są dobrymi pacjentami na terapię czaszkowo-krzyżową.

Po jej stosowaniu rozwijają się u małych pacjentów umiejętności emocjonalne i społeczne. Dzieci nadpobudliwe uspokajają się, a te, które mają zaburzenia koordynacji ruchowej, nabierają świadomości własnego ciała, normalizuje się także napięcie mięśniowe.

 

Terapia może być pomocna np. w:

 

  • Bóle i zawroty głowy

  • Migreny

  • Bóle kręgosłupa

  • Zespół jelita drażliwego

  • Depresja i stres

  • Syndrom Stresu Pourazowego (PTSD)

  • Zaburzenie pooperacyjne i pourazowe

  • Bóle narządu ruchu podczas ciąży

  • Nadpobudliwość

This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now